
We hebben er lang op mogen wachten en het verhaal is wellicht bekend.
Tijdens de naborrel bij een bezoek aan de Moortgatbrouwerij door de Lambiekstoempers gaat Johan Van Dijck, directeur Marketing van de brouwerij, wellicht onder invloed van de goede sfeer aldaar, een weddenschap aan. Als het de Lambiekstoempers lukt om voor eind augustus 10.000 leden te vinden voor de Facebookpagina “wij willen Duvel Tripel Hop” brengt Duvel het bier, opnieuw eenmalig in productie.
Duvel Tripel Hop was toen slechts een maal gebrouwen, in 2007, en in een gelimiteerde oplage van 22.000 flessen. De volgende dag, wellicht na het optrekken van de nevelen, werden de ingrediënten almaar vast besteld. De teller op Facebook staat ondertussen op een goede 17.000 leden en het bier is ondertussen, voor een stevige prijs overigens, op de schappen, ook bij de Bierkoning.
Wij als Bierkoning zijn wel wat gewend qua marketing en hypes, maar konden natuurlijk de verleiding niet weerstaan zo snel mogelijk een fles open te trekken. En daar kregen we geen spijt van.
Boze tongen beweren nogal eens dat de gewone Duvel veel aan bitterheid heeft verloren de laatste jaren, iets wat de brouwers ontkennen in vage bewoordingen. (“we houden ons aan het oorspronkelijke recept, maar optimaliseren onze brouwtechnieken voortdurend”). Deze boze tongen, en hopliefhebbers in het algemeen kunnen met het nieuwe brouwsel hun hart ophalen. De Tripel Hop bevat naast de twee reguliere Duvelhoppen (Saaz-Saaz en Styrian Golding) de relatief jonge, maar door de Amerikaanse golf van speciaal bier in Europa snel ingeburgerde soort Amarillo. En met geen van drie is men zuinig omgesprongen. Om het af te maken is er zelfs gedryhopped, een techniek waar op een laat moment in het brouwproces, na het afkoelen van de wort, opnieuw een hopstorting plaatsvind. Door de lagere temperatuur vervliegen er minder aromas. Resultaat van dit alles? Een fijn bitter bier met duidelijke hoparomas. De Styrian Golding zorgt voor de bloemige noten, Amarillo heeft aromakwaliteiten die je als citrus zou kunnen aanduiden en Saaz-Saaz is kruidig en subtiel, en een beetje harsachtig. Aardser als je wilt.
Maar wat verder met dit bier? Bij de eerste aanblik leek het of we het gewone brouwsel voor onze neus hadden staan. De typische heldere, bleke kleur van Duvel, en omdat we wat koud geschonken hadden kwamen die hoparomas ook niet een twee drie naar boven, maar roken we die alom bekende geur van de duvel, iets wat aan vers brood doet denken, maar toch fris. Het is pas nadat we het bier in onze onze mond hadden dat we kennis maakten met de kracht van dit bier, en even later, toen de temperatuur wat steeg, kwamen de machtige geuren van de hop vrij.
Onze eerste scepcis is verdwenen, dit is hoe elke Duvel zou moeten smaken! Persoonlijk weet ik niet of de boze tongen van hierboven gelijk hebben of niet. Kan ik de smaak van een duvel van pakweg 10 jaar geleden nog voor de geest halen? Is mijn smaakpalet niet gewend en verwend geraakt door zwaar gehopte bieren? Wat ik wel weet is dat ik Duvel, zijn staat van dienst even buiten beschouwing gelaten, niet snel in mijn top 10 van beste bieren zou plaatsen. Deze Tripel Hop, welbeschouwd een stevigere variant in alle opzichten, smaak, bitterheid, aroma en alcoholpercentage, is een betere kanshebber.
Het is tijd voor een nieuwe facebookpagina; “Wij willen Duvel Tripel Hop als nieuwe standaard Duvel”





aub stukken te duur.
Deftige bordeaux- en bourgognewijnen met meer inhoud qua smaak zij mooier alternatief. Ik ben nochtans duveldrinker sinds 60 jaren en voel me teleurgesteld door deze marketingoplichterij.
Zonder enige twijfel een duveldrinker minder. Jammer